Ескі архив · 15.06.2011 18:45

жай өлең

Тұнжырау кабинет іші, Жағдайы мүшкіл бір мұңым. Басады сезімнің мысы, Көзге ілмей өмірдің құнын. Айнала қаптаған адам, Тас жүрек. Сезімсіз. Қатты. Іздеген мұңымда қалам. Ол да кеп адаспай тапты. Жан-жағым қаптаған уайым Мен ғана жападан жалғыз… Мен ғана бір сертке дайын, Ал мұңым менсінбес паң қыз.
Авторы:
zhazular

Бұл — архивтегі автор аты, қазіргі сайттың аккаунты емес.

Автордың барлық архив посттары →

← Архивке қайту