Дальше, дальше, дальше...
Бұрынғы бастық қой нақ.
Көшеден көріп қалдым. Маған баяғы әдетінше «бері кел!» деп, гүж ете қалд. Жақындасам — сылқия тойып алған екен нақ. Мұрнымның анализаторлары дереу басекеңнің хеннеситектес бөтелкені жалғыз өзі ұрывалғанын баяндап берді. Сонымен, былай дейд нақ:
— Не істеп жүрсің нақ әкесс?
— Жұмысқа бара жатырм, әведтен…
— И?
— Сол, жұмысқа кетіп бара жатқасын — жұмысқа бара жатқан осы…
— Дальше?
— Қалай — «дальше?». Сол, жұмысқа барып, жұмыс істейтін шығармын…
— А дальше что?..
Сүйтсем, пяншікатаңанә өзін әлі менің бастығым деп ойлап тұр екен! Білә, ішу керек әрине, тіпті — міндет, бірақ миың @KILYZAMAN -дыкінен бетер суалғанша ішіп… Ондай да болады екен, шешесстің.
