Басыңа түссе білерсің

Баяғыда Наполеон жауларынан қашып, бір дүкеншіге келіп: — Ойбай, мені дүкеніңе жасыр, өлтіргелі жатыр- депті. Дүкенші оны дүкеніне жасыра қойыпты. Біраз уақыттан кейін төніп келген жауға дүкенші: — Наполеон былай қарап қашып кетті- деп жаудың бетін басқа жаққа бұрып жібереді. — Құрметті Наполеон шыға беріңіз, сіз енді қауіпсізсіз, жауларыңыз кетіп қалды- деп дүкенші Наполеонды жасырынған жерінен шығарады. Осы мезетте Наполеонның өз әскері де келіп қалады. Дүкенші Наполеоннан: — Напеке, жаңа жаулар кіріп келгенде, өміріңіз қыл үстінде тұрғанда қандай сезімде болдыңыз?- деп сұрайды. Бұл сұрақты естіген Наполеонның көзі аларып, ашуға мініп әскеріне: — Ұстаңдар мынаны, көзін байлаңдар, атуға шығарыңдар! Сен соншама кім едің менен ондай сұрақ сұрайтын?! Әскер дүкеншінің көзін байлап, атуға шығарып, «Атыңдар!» деген бұйрықты күтіп тұрады. Бейшара дүкеншінің аяқ-қолы дірілдеп, қалтырап тұрғанда, Наполеон жақындап келіп көзіндегі шүберекті шешіп: — Міне, осындай сезімде болдым- депті.