Мақтаншақ

Ақтөбедегі ет комбинатының соңғы қызметкерлерінің арасында жүрген әфсана. Очм, ана 90-дардағы қиын кездері барлығы ет ұрлайды екен. Содан, араларында көрім мақтаншақ біреу болыпты. Бір өтірікке келесісін жамап айтып, аузы жабылмайды екен. Сол үзіліс кезінде жігіттерге қалай ет ұрлағанын айтып отырады: — А мен ешкімнен қорықпайм ғой, керек десең бастыққа да қотақ қойғаным бар нақ! Кеше алғасын молынан алайын деп, сиырды шаптым да, мына иығыма — бір санын, мына иығыма — бір санын салып алып… Осы кезде бастық келіп қалып, барлығы түрегеліп кетіпті. Келесі үзілісте жігіттер мақтаншақтан әңгімесін жалғасытруын сұрапты. Өтірік есте тұра ма: -Не әңгіме ед? — депті анау. -Не болсын: мына санын мына иығыңа, мына санын ана иығыңа асып алдың да, әрі қарай? — депті жігіттер. -Ааа, еее, есіме түсті: сөйтіп, екі санын екі иығыма асып алдым да, таң атқанға дейін ойбайлатып сіктім нақ, сігісейік деп әлі көтімнен қалмайд сол қатын — депті анау.