Ғибратты әңгіме - Туарег халқы

Туарег халқының әфсанасы: "Өсиет" -Еее шешесстің, менің де демім бітті. Келіңдер нақтың, бір өсиет айтайын — депті хал үстіндегі шал балаларына. Он төрт баласы дереу жетіп келіпті. — Маған бір шыбық әкеліңдер!-депті шал. Балаларының бірі дереу бір тал шыбық әкеп беріпті. Шал шыбықты белінен опырып сындырыпты да: — Енді маған он төрт шыбық әкеліп беріңдер! — депті. Он төрт баласы дереу он төрт шыбық жеткізіпті. Шал тасын қасып ойланып отырып: -Лібә, қаззақтардан естіген пездес бір ғибратты сөз бар ед, мына амнезиядан ұмытып қалғанымды қарашы — деп, о дүниеге жүріп кетіпті. Жетпіс-сексен жыл бойы репетиция жасап дайындап жүрген дүниең керек кезінде шықпай қалатын осындай қарғыс атқан замандар болыпты деседі ел артындағы аңыз. Шешесстің.