Мен сені қаладым...
Жатырмыз құшақтасып кең далада,
Білмеймін ойларымыз тең бола ма.
Менің ойым белгілі, ал сенікі,
Білмеймін менікімен тең бола ма.
Жәйменен көз тастаймын анарыңа,
Ыстық боп көрінген соң жанарыма.
Келші сәулем сол жерді мыжғылайын,
Найзағайды көрсетіп жанарыңа.
Тал шыбықтай бұралған нәзігім-ау,
Белің қандай ыңғайлы ұстағанға.
Келші сәулем, сол жерден бір қысайын,
Мүмкін риза болмассың қыспағанға.
Сүйіскен сол баяғы сүйген ерін,
Аймалап шықсын тағы сүйген жерін.
Жаным-ау тыпырламай жата берші,
Сымыңның ағытайын түймелерін.
Жатшы сәулем тып-тыныш тыпырламай!,
Көздеріңді жіберейін күлімдетіп.
Былқылдаған қос саныңның ортасынан,
Итерейін қоянша дірілдетіп.
Содан кейін не болғанын білмейм!