Пыртфолио. Жаңылсын Бетанкур

...- Қалайша сіз Кирхгоф заңын білмей, 3 разрядты электрик болмақсыз? — Кімнің несін???.. Аса хердірменді охуйрманнан мені осы жерде — тасым аңырған күйі паузаға қойып, мұндай күйге жеткізген алғыштарттарға назарбаударуын сұраймын. … Бақытты едім. Бағанға мысықша мініп, қаззақша мыж-мыж байланған сымдарды енектің түбінен қиып тастап, жаңасын жалғап беріп, шай-пұлдығымды айырып жүргем, кейде тіпті, достармен арқа-жарқа болып, қауқылдасып отырып екі жарты ішуге де қалатын. Сөйтіп жүргенде… шетелдік тоңазытқыштар мен телевизорлар істен шығуды әдетке айналдырды. Хуйлық қалалық жарықпен қ амту мекемесін сотқа берді. Олар болса, «бағандардыңды әркімге жалғатасыңдар, сосын өртенбей қайтед!» деді. Сөйтіп, о аспан! — ауылдың күпәйке киген соңғы алқашына дейін… лицензия сұрауды шығарды! Ненің лицензиясы лібәд-ау! Сөйтіп, жоқшылықтың шеті көріне бергенде (айталық, Сабаның туған күнінде 25 теңгеден жылу жинағанда өмірімде алғашқы рет түк бере алмадым), хуйлалық еңбекпен қ амту бөлімі: «Жұмыссыз ептібайымайдтарға! 6 айлық электрик курстары!» деген хуйбарландыру іліп қойыпты! Жетіп бардым нақ! 3 разрядты электрик боласың, жүмхүриенің есебінен оқисың дейд!!! … Қалаға келгеннен проблема басталды. Біріншісі және бастысы — электриктер курсына адам жоқ, сондықтан… телемастерлер тобына ауысасыз деді. Проблема екінші: бізге берілген шатақхананың шайпау иесі+коменданты «ақшаларыңды аударған жоқ, кіргізбейм!» деп, шашын, жалпы — барлық жердегі шашын жұлып тастады. Проблема үшінші: ә дегеннен сабақ… Кирхгоф деген ғалым-бұтақбастың заңынан басталды: лібә, мұныңыз енді… Дәптер мен қалам арқалап жүру керек деді очм, «Измерительные приборы» пәнінің мұғалимасы Жаңылсын Бетанкур. — Тігем бе мен оны? Мен практиктпін! Тек жалғау, тығжіверу, салжіверу, оталдыру, басжіверу менікі! — дейм бой бермей. — Дорогой! — деді, — сабақ осылай, оқымасаң — кет! Бетіне ұзақ қарадым. Мен адам танысам — мынаусы жасанды қатаңдық сияқты. Есіме бірден ұлы көсеміміз В.И. Лениннің «Екі қадам алға — бір қадам кейін» атты тамыздық тезисі түсті де, адам үңгірден шыққалы қатындарға қарсы 30 мың жыл бойы тоқтаусыз жұмыс істеп келе жатқан — комплимент жаудыру әдісіне көштім. — Кішкене күлімдеңізші! — дедім мен, — сіз жымиып оқытсаңыз — Кирхгоф түгілі… Кирхгоф түгілі… (електрге қатысы бар ғалым-бұтақбастың атын білмей қиналдым)… Кирхгоф түгілі… ядролық физиканы да меңгеріп кетем! Ойбай-оу, қатынбысың деген: жаңағы әбжылан дереу әңгіге айналып, бөлмені жап-жарық қылып жымия қойғаны! Ұлы көсеміміздің тамыздық тезисін курс бойы тоқтаусыз қолдандым. Ақыры бітіруге (бұл жерде — курсты, ред.) екі апта қалғанда үйіне шайға шақырды… … Аз-мұз жәукемдеген болдым. Ішпыстырарлық, күнұзаққа тұңғиыққа қарап отыра беретін, әлденеге қамкөңіл қатын екен. Меніңше үйінен гөрі, сабақта көп сөйлестік пе деймін. Қызық: қазір маған тұрмысқа шық десең, шыға салатын сияқты. Шықпа десең, шықпай-ақ та отыра беретін сияқты. Бүгін барсам бола ма десең — кел дейді. Бүгін бара алмайтын шығармын десең — жақсы дейді. Не керек: сезімнің ұшқынын жағам дегенше тасым (оттығымның тасы — ред.) мұқалып бітті. Курстың горышкысын салтанатты тапсыру күні болмады. Мұнысын паңдыққа балап, мен де қоштасып кетуге бармадым. Бірақ пойызда есімнен шықпай қойды. Тамыздық тезисіңдісс(((