Құрылтайдан есеп типі мына жерге

Сонымен құрылтайға барып келдім. Барғаным құрсын, әр жол жүрген сайын шопақ түйістіру болғанға дәмелі болатын болыппын, епті. Астана Алматыдай екі күн емес бір күндік жол ғо біз жақтан. Алматыға барған сайын әйтеуір хотя бара жатқанда пойызда болсада бір сігіс болатын еді ғо соған жаман үйреніп қалғанмын ау дим. Астанаға бардым, екі күн болдым ниқоя ештеңе болған жоқ. Қайтарда бір ақ күндік жол енді ештеңеден үміттенбейім ғо, не ужели а?!.. деп келе жатырмын пойызда.Қасымда да қылмыңдайтын ұрғашы жоқ. Үстіңгі екі орын семьялылар. Қарама қарсы үлкен апай бір. Үміт үзілді деп таңқалып, ашуланып көңілсіз келе жатырмын. Вагоным Оралдықтардың прицеп вагоны болып шықты айтпақшы. Қарапайым плацкарт вагонымыз. Менікі астыңғы орын еді. Жолда Көкшетаудан бір жасы үлкен әрі толық апай мінген келесі орынның боковойдың үстіңгі орны кен астыңғы қатыннан орнын сұрап еді бермеді, мен бердім ана кісіні аяп сауап болар деп. Айтқандай сауап болды қалай дейсіңдер ғо? Мен сол кісіге орнымды бергесін ана қатынның қасына орналастым. жатар алдындағы шай тамағымды ішіп бірге онымен танысып келіп кеттік. Содан ақыры жұрт ұйықтағасын біздің вагонның проводнигының бірі қатын еді, амал жоқ келесі вагонның проводниктеріне 15-20 минутқа 300 теңге беріп бөлмесін алып мұңайған әшеуді әйтеуір оралдық 73 жылғы келіншеңтің амына бір рет болсада сүңгіттім ау Сүйтіп шүкіршілік айтып отырм енД, қайтейін