" Көңіл күзі "

Тосырқанып, тежеулеген кезім бұл, Жан жарасын жаза алмады сөзім сыр. Кеудемдегі көңіл күзден айығар, Көктемінде көктемеді сезім гүл. Күз де келді көңіл қайта қамықты, Сары табынан сағыныштың зарықты. Көңіл атты көмескілеу архивте, Сол бір жанның бір бейнесі қалыпты. Санадағы сан сауалдың толғағы, Асыл елес жанды бейне болмады. Ажарыңа айдың нұры шағылған, алтын ба едің, Қадіріңді біле алмаған қолдағы. Сыздап жүрек, сан күрсінген бұл кеуде, Төрімдесің тілім бармас тілдеуге. Сезімнен де, өзімнен де жерініп, Жырақ жүрмін ел баспаған сүрлеуде.