Жагор Миронұлы. Өлеңдер.

Қотақбастар Жалғанда жүз ватт шамдар бар, Жарығы дімкәс қылатын, Қотақбастау жандар бар, Байқасаң, шын дос болатын. *** Шаршадым. Шаршадым. Зайбал шықты баладан да, қатын, арақ… тіпті мына салаттан да! Не қалад мені ұстаған бұл жалғанда? Мысқылым мен қарыздарым таусылғанда? *** Сезім сергелдеңі-2 «Cүю» деген шын бақыттың, ақысын төлеп: күйіп қап, Желігуден үрке бердім, Жүрекке гандон киіп ап.